س ل م نظر بدین خوشحال میشم علی ۱۹ گچساران
| تبليغات | X |
زمان بی کرانه را
تو باشمار گام عمر ما مسنج
به پای او دمی است این درنگ درد و رنج
به سان رود
که در نشیب دره سر به سنگ می زند
رونده باش
امید هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش
از وقتي پشه ها را از محفظه اشان بيرون كردندو در شهر رها كردند.
در چشم قورباغه هاي شكم پرست و... شهر،همه پروانه ها پشه شدند و اسير گشتند.
من . . . اونقدر امید دارم که حتی امروزم رو متصل به فردا نمی پندارم.
تا کی و کجا . . . ای امید بی نوید ؟
شبانهنگام ابري طلايي رنگ
بر سينه صخره بزرگ مي آرمد
و در سپيده دمان مي گريزد
و در لاجوردي آسمان شادمانه غرق بازي مي شود
اما
ردپايي نمناك در انحناي صخره پير
به يادگار مي گذارد
صخره،همچنان تنها
و غرق در انديشه اي ژرف ايستاده است
و به آرامي ، اشكهايش در دل صحرا جاري مي شوند........
از:لرمانتف (شاعر روس)
*****************************************************************
